كىچىك ۋاقتىمىزدا، مەھەللىنىڭ دوقمۇشىدىكى يولنى ئىشچىلارنىڭ دائىم دېگۈدەك رېمونتلاپ تۇرغىنىنى كۆرۈپ تۇراتتىم. بىراق تاكى مەن ئالىي مەكتەپكە كەتكۈچە بۇ يوللار تېخىچە يېرىم رېمونت ھالىتىدە تۇرىۋەردى. گەرچە، بۇ بۇزۇق يول بىر قانچە ئادەمگە خىزمەت پۇرسىتى يارىتىپ بېرەلىگەن بولسىمۇ، بىراق بۇنچىلىك جاپادا ھەم ئۇزۇندا پۈتىدىغان ئىش ئىكەنلىگىنى ئويلىغىنىمدا، ئىچىم بىر خىل بولۇپ قالاتتى…

ناۋادا، مۇشۇنداق يول ئوڭشايدىغان ئۈسكۈنىدىن بىرسى بولسا، بىراقلا ئوڭشىۋەتسە بولماسمۇ؟ قارىغاندا، بۇ خىيالىممۇ كاللىسى ئۆتكۈر ئەجنەبىيلەر تەرىپىدىن ئاللىقاچان ئەمەلگە ئاشۇرۇلۇپ بولۇنغاندەك قىلىدۇ…

قارايدىغان بولساق، بۇلارنىڭ بۇ يولى بىزنىڭ مەھەللىدىكى يولدىن خېلىلا رەتلىك ۋە ئۆلچەملىك چىققاندەك قىلىدۇ، ئۇنىڭ ئۈستىگە شۇ بىر قانچە ئادەملا كېتىدىغان ئىشكەن. ئىككى ئادەم ئالدى تەرەپتىن ياتقۇزىلىدىغان خىشلارنى تىزىپلا بەرسە، بۇ تەرەپتىن تاراسلىتىپ يول يۈزىگە خىش بېسىپ چىقىدىكەن، ھەقىقەتەن يولغا خىش باسىدىغان پرېنتېرنىڭ ئۆزىكەن!